Dienst Jong en Oud 13 febr. 2011
Water, water, en nog eens water…
Een blauwe rivier dwars door de kerk, je zag de bontgekleurde vissen zwemmen….Alles draaide om water in de dienst voor jong en oud op 13 februari. Water dat leven geeft, maar waarin je ook kunt verdrinken, leven en dood vlak bij elkaar. Door kinderen werden in de rivier 12 stapstenen gelegd, waarover je veilig naar de overkant kon gaan, net als het volk Israel deed om de Jordaan over te steken op weg naar het beloofde land.
Maar dit waren ook nog eens bijzondere stenen, elke steen stond symbool voor iets, vertelde zijn eigen verhaal. Zo zagen we hoe Mozes in zijn biezen mandje op het water naar het leven dreef
i.p.v. er de dood in te vinden, hoorden we hoe Jezus water in wijn veranderde, niet als toverkunstje, maar als beeldspraak voor hoe hij mensen in angst, verdriet en wanhoop (waar water het symbool van is) weer troost en hoop gaf (waar wijn als symbool voor staat), waardoor ze weer toekomstperspectief kregen, zagen we beelden van de watersnood in Australië en ons eigen hoge water van de IJssel, hoorden we hoeveel gezegdes over water onze taal wel niet kent en deden we een wedstrijd, welke helft van de kerk(gangers) de meeste Bijbelverhalen kende waar water een rol in speelt. Ook luisterden we naar het lied van Bram Vermeulen over het verleggen van een steen in de rivier, waardoor je voorgoed de stroom kunt veranderen. We hoorden grote namen van zulke stenenleggers: Nelson Mandela, Moeder Theresa, Martin Luther King, het gezamenlijke Egyptische volk…Maar ook wij kunnen ieder voor zich een steen(tje) verleggen, waardoor onze eigen kleine wereld er iets beter op wordt. Ook konden we via onze bijdrage aan de collecte een steen verleggen door mee te helpen putten te slaan voor mensen in de armste landen, die schoon drinkwater moeten ontberen. Ontroerend was het moment, waarop uit verschillende families 3 generaties rond de grote “doopsteen” voor in de kerk stonden en vertelden wanneer zij allemaal met water uit deze steen waren gedoopt. Tot slot mochten we ons laven aan een kop of glas “water” in de vorm van koffie, thee
of limonade met als versnapering een blauwe waterdruppel, die verdacht veel naar schuimgebak smaakte…Wat een feestelijke dienst in een stampvolle kerk, letterlijk gevuld met jong en oud. Wie er niet bij was heeft iets gemist!
Ineke van Huissteden
|
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. |
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. |
|
|
|